counterliczniki

Hiacynta, Franciszek i Łucja - Laudatedominum

LAUDATE
DOMINUM
Przejdź do treści

Menu główne:

Hiacynta, Franciszek i Łucja

Fatima
 
Błogosławiona Hiacynta Marto

Hiacynta Marto, siostra Franciszka urodziła się w Aljustrel, w parafii w Fatima, w dniu 11-ego marca 1910 r.
Została ochrzczona w kościele parafialnym w dniu 19-ego marca 1910 r. i otrzymała takie samo imię jak jej matka chrzestna, Hiacynta.
O tej małej pastuszce, jej kuzynka, Siostra Łucja napisała: “Ona była dzieckiem tylko pod względem wieku. Odnośnie pozostałych spraw, ona już wiedziała jak być cnotliwą i okazać Bogu i Matce Bożej swoją miłość przez ofiarę… To jest cudowne, jak dobrze rozumiała ducha modlitwy i poświęcenia zalecanego dla nas przez Niepokalaną Maryję… Ja mam tak wielki szacunek dla jej świętości. Myślę sobie, że Hiacynta była jedyną, która otrzymała od Matki Bożej większą obfitość łask i lepszą znajomość Boga i cnót. Jej postawa była zawsze poważna i powściągliwa, ale przyjacielska. Wszystkie jej czyny wydawały się odbijać obecność Boga w sposób właściwy dla ludzi dojrzałych i o wielkich cnotach”.
Jej święta śmierć nastąpiła w dniu 20-ego lutego 1920 r., w Szpitalu D. Estefania w Lizbonie, po długiej i bolesnej chorobie. Podczas tego czasu, Hiacynta ofiarowała wszystkie swoje cierpienia w intencji nawrócenia grzeszników, w intencji pokoju na świecie i za Ojca Świętego. W dniu 12-ego września 1935 r., jej ciało zostało uroczyście przeniesione z rodzinnego grobu Baron z Alvaiazere w Ourém na cmentarz w Fatimie i umieszczone obok doczesnych szczątków jej brata Franciszka.
W dniu 1-ego maja 1951 r., miało miejsce przeniesienie doczesnych szczątków Hiacynty z największą prostotą do nowego grobu przygotowanego w zachodniej części Bazyliki.
 
Błogosławiony Franciszek Marto

Franciszek Marto urodził się w dniu 11-ego czerwca 1908 r., w Aljustrel, w parafii fatimskiej. Dziewięć dni później, w dniu 20-ego czerwca został ochrzczony w kościele parafialnym w Fatimie. Ojcem jego i Hiacynty był Manuel Pedro Marto (1873-1957), bardzo poważny, pobożny człowiek, obdarzony bojaźnią Bożą. Matką Franciszka i Hiacynty była Olimpia de Jesus (1870-1956),
prosta i pobożna kobieta, siostra ojca Łucji. Franciszek był jedynym chłopcem, miał okrągłą twarz, bardzo doskonałe rysy, jasne oczy, był dobrze zbudowany i chorował tylko na jedną chorobę w całym swoim życiu, chorobę, która zaprowadziła go do grobu. Podobnie jak inni chłopcy z wioski, był ubrany skromnie w długie spodnie i bardzo krótki kaftan.
Na głowę zakładał typową, długą czapkę, o kształcie stożka, która wraz z jego włosami, spadała na ramiona. Jego cechy charakteru wydawały się być odziedziczone po ojcu: łagodny, bardzo skromny, cierpliwy, małomówny, pokojowy, zrównoważony, z naturalną niechęcią do awantur, hałasu i zamieszania. Był człowiekiem gór, z opanowanymi nerwami, racjonalnie myślący, otwarty i po prostu radosny. Miał dar kontemplującej duszy, bardziej skłonny do myślenia oraz słuchania niż do mówienia i manifestowania siebie, bardziej predestynowany, aby pozostać cichym, niż poruszonym. Bardzo wrażliwy i kontemplujący, on ofiarował wszystkie swoje modlitwy oraz pokutę, aby "pocieszyć naszego Pana".
Siostra Łucja opisuje swojego małego kuzyna w następujących słowach: “Poza jego cechami i jego praktyką cnót, Franciszek nie wydawał się wszystkim ludziom, aby był bratem Hiacynty. W odróżnieniu od niej, on nie był ani kapryśny ani ożywiony. Przeciwnie, był spokojny i uległy z natury”.
Franciszek zmarł świętą śmiercią w dniu 4-ego kwietnia 1919 r., w domu swoich rodziców.
Jego doczesne szczątki zostały pochowane na cmentarzu parafialnym i znajdowały się tam do 13-ego marca 1952 r., kiedy zostały przeniesione do wschodniej części Bazyliki.
 
Siostra Łucja

Główna osoba mająca objawienia w Fatimie, Siostra Łucja de Jesus urodziła się 22 marca 1907 r., w Aljustrel, w parafii fatimskiej.
Została ochrzczona w dniu 30-ego marca w parafialnym kościele w Fatimie. Jej rodzicami byli António dos Santos i Maria Rosa. Jako najmłodsza z siedmiu dzieci, Łucja była ulubionym dzieckiem i była otoczona miłością od samego początku jej dzieciństwa. Chociaż rodzina napotykała wiele problemów i nieszczęść, mama Łucji znosiła je wszystkie po chrześcijańsku.
Warunki rodziny zmusiły ją do rozpoczęcia życia jako zwykłej pastuszki. Łucja odgrywała szczególną rolę podczas objawień, jako, że Pan Jezus i Matka Boża mówili tylko do niej i przekazali jej przesłania, które miały być ujawnione dopiero w przyszłości. Tuż po objawieniach i wypełniając prośbę Matki Bożej, Łucja zaczęła uczęszczać do szkoły.
W dniu 17 czerwca 1921 r., gdy była wieku 14 lat, wstąpiła do szkoły średniej prowadzonej przez Siostry ze Zgromadzenia Świętej Doroty, w Vilar w Porto, gdzie ona otrzymała doskonałe moralne i religijne wykształcenie. Przykład jej nauczycielek i jej wdzięczność w stosunku do nich spowodowały, że Łucja zdecydowała się wstąpić do Zgromadzenia Świętej Doroty w Tuy,
w Hiszpanii, gdzie otrzymała habit i imiona Maria Łucja Bolesna. W dniu 3-ego października 1928 r. złożyła czasowe śluby i w dniu 3-ego października 1934 r., złożyła śluby wieczyste.
W dniu 25-ego marca 1948 r. Siostra Łucja przeprowadziła się do Coimbra, gdzie wstąpiła do Zakonu Karmelitanek Świętej Teresy i przybrała imię Siostry Maria Łucja od Niepokalanego Serca. W dniu 31 maja 1949 r. złożyła uroczyste śluby. W czasie tego okresu Siostra Łucja odwiedzała Fatimę wiele razy, będąc ostatnim razem na uroczystości beatyfikacji jej kuzynów Franciszka
i Hiacynty. Siostra Łucja pozostawiła nam piękne wspomnienia “Fatima in Lucia’s own words” („Fatima we własnych słowach Siostry Łucji”), które są opublikowane w wielu językach.
Napisała także książkę zatytułowaną „‘Calls’ from the Message of Fatima” („’Wezwania’ z Przesłań Fatimskich”).
Siostra Łucja zmarła w dniu 13-ego lutego 2005 r., w wieku 97 lat, w jej Karmelitańskim Klasztorze w Coimbra. W pogrzebie uczestniczyło wiele osób.  
W dniu 19 lutego 2006 r., doczesne szczątki Siostry Łucji zostały przeniesione do Bazyliki Matki Bożej Różańcowej Fatimskiej w Cova da Iria
i umieszczone obok grobowca jej kuzynki Hiacynty Marto.
Quelle: www.sekretariatfatimski.pl
"Chwalcie Pana z niebios" Ps. 148,1

 Kiedy chwalisz Pana?Ja, w każdą środę!Masz talent muzyczny?Przyjdź do nasi użyj go na chwałę Bożą! 

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego